Jak nawadniać?
Wszystko zależne jest od tego co podlewamy i jakie chcemy mieć efekty. Najlepiej jeśli nie mamy zbyt wiele czasu jest hodować kaktusy. Podlejemy je raz za czas i nie będzie z nimi żadnego problemu. W naszych warunkach będą miały problem przeżyć zimę dlatego trzeba zdecydować się na bardziej odporne rośliny. Najczęściej w ogrodach mamy przeróżnego rodzaju kwiaty. Jedne kwiaty lubią więcej cienia, a inne słońca. Nie jest łatwo wszystko należycie rozlokować tak żeby nie było z tym później problemów. Poradników na ten temat można szukać w kioskach z gazetami, albo w Internecie. Dowiemy się nie tylko jak sadzić, ale również jak podlewać. Jeśli będziemy robić to źle to nic z takiego podlewania nie będzie. Szkoda tylko naszego czasu i wody, którą będziemy zużywali w hektolitrach. Jeśli nasz ogród nie jest za duży to można nawadniać go za pomocą zwykłego węża ogrodowego albo po prostu konewki. Trzeba mieć sporo czasu żeby to zrobić, ale na pewno każdy znajdzie odpowiedni moment do zadbania o swój ogród. W ogrodzie można siedzieć nie tylko latem, ale również zimą. Wystarczy mieć tylko odpowiednie gatunkowo rośliny, które o każdej porze roku będą ładnie wyglądały. To nie jest wcale takie trudne.

Polecamy

Drzewka owocowe

W każdym ogrodzie powinny być jakieś drzewka owocowe. Jeśli ktoś ma mały ogród to bez problemu może kupować karłowate odmiany drzewek. Wtedy takie drzewko ma niecałe dwa metry i na pewno wszędzie się zmieści, a owoce daje równe smaczne i duże jak zwykłe drzewo. Owoce z własnego ogrodu są zawsze najlepsze. Nigdzie takich owoców nie kupimy jak te, które sami będziemy hodować. Codziennie podlewać, chodzić i mówić do nich. Owoce zawierają wiele witamin i na pewno każdemu człowiekowi pójdą one na zdrowie. Swoje owoce nie będą pryskane a ni podlewane jakąś chemia. Będą w 100% naturalne i o to właśnie chodzi. Smak i zapach będą nie do opisania, dlatego warto sadzić drzewka owocowe w swoim ogrodzie.
Warzywa w ogrodzie

Nie wszyscy ogród traktują jako miejsce do wypoczynku. Niektórzy oddzielają ogród i robią mały ogródek na warzywa. Jakby nie patrzeć takich warzy nigdzie się nie kupi. Co człowiek sam wyhoduje to jest niezastąpione. Osoby, które mieszkają w mieście już zapomniały jak smakuje prawdziwa marchewka bez dodatku chemii. Niestety takie mamy czasy, że to, co naturalne jest czymś wyjątkowym. Dlatego w każdym domu powinno być nawet małe, ale zawsze miejsce na warzywa. Nie będzie to nas kosztowało zbyt dużo pracy, dlatego warto się tym tematem zainteresować. Nasiona są przecież bardzo tanie. Dzisiaj ludzie są tak zaganiani, że nie zawsze mają na to czas. Szkoda, bo to akurat jest szkodliwe dla naszego zdrowia.

Ozdoby do ogrodu

Czas krasnali ogrodowych pomału mija, ale i tak można je jeszcze spotkać w ogrodach. Teraz jest moda na to, co naturalne. Można spotkać zwierzęta z wikliny, które mają bardziej oryginalne kształty. Mogą to być małe sarenki, ale mogą też być ogromne żubry. Wszystko zależy, komu jaki rozmiar zwierzaka pasuje do scenariusza. Jeśli chcemy mieć stylowy ogród to na pewno ciekawym rozwiązaniem będzie fontanna. Im większa tym lepiej, ale do tego trzeba mieć już naprawdę bardzo duży ogród. Dzisiaj nie ma najmniejszego problemu żeby pokupować cuda, o jakich nam się jeszcze kilka lat temu nie śniło. Najważniejsze to wszystko tak skomponować żeby do siebie pasowało. Robienie wszystkiego z gustem jest wielką sztuką.
Meble ogrodowe

Nie ma ogrodu, jeśli nie ma w nim odpowiednich mebli. Obecnym krzykiem mody są ratanowe komplety mebli. Składają się z dwóch foteli, kanapy i stolika. Wszystko z naturalnego drewna, które bardzo ładnie się komponuje w każdym ogrodzie. Jeśli mamy już ogród to nie zapomnijmy żeby zamontować jakiś parasol. Słońce, mimo że nie świeci u nas za długo to potrafi być bardzo uciążliwe. Zwłaszcza osoby starsze, które przesiadują w ogrodzie powinny mieć należytą ochronę. Na pewno ciekawym dodatkiem będzie huśtawka w ogrodzie. Będą się z niej cieszyć tak samo dzieci jak i dorośli. Dla dzieci można zrobić w ogrodzie plac zabaw. Jak widać dla każdego znajdą się jakieś ciekawe meble, które będą cieszyć i bawić.

Wystrój ogrodu

Aranżacja ogrodu nie jest taka łatwa, ale jeśli ktoś odnajdzie się w tym wszystkim to może stworzyć niepowtarzalne miejsce gdzie z miłą chęcią wszyscy będą chcieli przebywać. Jeśli dużo czasu spędzamy w ogrodzie to można postawić w nim jakąś altankę albo pawilon. W naszym klimacie często pada deszcz, albo wieje wiatr. Na pewno będzie nam dzięki temu łatwiej zorganizować jakiegoś grilla. Najważniejsze żeby zrobić ogród ze smakiem. Wtedy każdemu będzie się on podobał i każda osoba będzie zachwycona takim wystrojem. W dzisiejszych czasach nie brakuje możliwości. Jest tyle rodzajów drzewek, kwiatów, mebli, kamieni ozdobnych i innego wyposażenia. Od takiej ilości może nam się wszystkim w głowie zakręcić.
Ogród

Przy każdym domu powinien znajdować się ogród. Jest to miejsce gdzie w upalne dni można wyjść żeby sobie odetchnąć. Ogród nie musi być wcale duży byle był. Dzisiaj łatwiej jest urządzać taki ogród. Latem, kiedy będzie już bardzo ciepło można zaprosić znajomych i zrobić w ogrodzie grilla. Jest to idealne miejsce do takich imprez. Ile człowiek może siedzieć w domu? Zima jest długa, dlatego trzeba korzystać z okazji, jeśli się tylko nadarzy. Wystarczy wynieść do ogrodu krzesełka, stolik, grilla trochę jedzenie i picia. Zabawa na pewno będzie udana, a goście będą zadowoleni. Grill w ogrodzie to dzisiaj podstawa. Można kupić taki montowany na stałe, albo kupić zwykły składany. Ważne żeby ogród spełniał swoją rolę.

Specjalizacja

Ponieważ pojęcie specjalizacji jest zbliżone do pojęcia kierunku gospodarczego lub kierunku produkcji, a dla gospodarstwa jednokierunkowego przyjęliśmy umownie na podstawie badań empirycznych za dolną granicę udziału produkcji określającej kierunek tego gospodarstwa 40%, gospodarstwu wyspecjalizowanemu należy wstępnie postawić wyższe wymagania. Dolną granicą udziału jednego działu, jednej gałęzi lub jednej działalności produkcyjnej w strukturze produkcji końcowej lub towarowej mogłaby tu być np. 50, 65 lub nawet 75%. Można w zasadzie mówić o specjalizacji intensywnej oraz ekstensywnej. Jednakże ekstensywność łączy się nieraz z nędzą i zaniedbaniem gospodarczym. Czy np. można uznać za gospodarstwo wyspecjalizowane określony obszar trwałych użytków zielonych, na którym prowadzony jest wypas letni byczków, jeśli na jednego bukata przypada średnio 5 ha. Stąd też do gospodarstw wyspecjalizowanych powinny być zaliczane tylko takie gospodarstwa, których intensywność przekracza pewne minimum. Uzasadniony jest również warunek stawiany przez przedstawicieli specjalności biologicznych w rolnictwie, zgodnie z którym wyspecjalizowana produkcja powinna być prowadzona przez człowieka, który jest specjalistą w odpowiedniej dziedzinie. Wszystkie te uwagi przemawiają za słusznością poglądu, że pojęcie specjalizacji jest pojęciem w znacznym stopniu umownym. Zagadnieniem specjalizacji zaczęto się interesować w Polsce około 1960 r. Zainteresowanie to było m.in. związane z wpływem anglosaskiej literatury ekonomiczno-rolniczej oraz z kontaktami naszych rolników z krajami Europy Zachodniej, gdzie rozwój gospodarki narodowej stworzył warunki skłaniające do specjalizacji w rolnictwie.

Cele i rodzaje specjalizacji

Cele specjalizacji. Podobnie jak wiele innych posunięć ekonomiczno-organizacyjnych specjalizacja ma cel główny — społeczny oraz cele szczegółowe w poszczególnych jednostkach gospodarczych — gospodarstwach lub przedsiębiorstwach. Głównym celem specjalizacji, podobnie zresztą jak i innych rodzajów racjonalizacji organizacji gospodarstw rolnych, jest umożliwienie uzyskania maksymalnej produkcji końcowej z jednostki obszaru przy danych środkach. Specjalizacja sprzyja osiągnięciu tego celu wtedy, gdy ilość siły roboczej jest ograniczona i gdy wynagrodzenie za pracę czy też dochód z pracy nie może spaść poniżej poziomu uznanego w danych warunkach za minimalny. Gdyby bowiem ilość siły roboczej była nieograniczona, wprowadzenie bardzo pracochłonnych działalności produkcyjnych pozwoliłoby zapewne uzyskać wyższą produkcję niż specjalizacja. W tradycyjnym rolnictwie gospodarstwa o wielostronnej produkcji dają bowiem przeciętnie produkcję większej wartości z 1 ha niż gospodarstwa wyspecjalizowane. Mamy tu na myśli produkcję rolniczą, a więc związaną z ziemią jako środkiem produkcji, a nie produkcję typu przemysłowego. By można było osiągnąć cel główny — społeczny, muszą być osiągnięte cele szczegółowe gospodarstwa lub przedsiębiorstwa. Wśród tych celów na pierwszym miejscu należy postawić zwiększanie wydajności pracy. Osiągnięcie tego celu nie tylko jest warunkiem osiągnięcia celu głównego, lecz umożliwia także zatrudnionym w gospodarstwie uzyskanie większego wynagrodzenia za pracę lub dochodu z pracy.

Praca na roli

Czym byłby rolnik bez swojego pola które może uprawiać? Rolnik to zawód  polegający na uprawie roli czyli na przykład zbóż takich jak owies, żyto, pszenica, uprawie kukurydzy, buraków, pomidorów, cebuli, marchewki, rzodkiewki czy ziemniaków a także wielu, wielu innych roślin które potem są pokarmem dla ludzi i zwierząt i możemy je nabyć w sklepach czy na bazarach. Uprawa roli to dla rolnika chleb powszedni i czerpie on z tego zyski dlatego tak niezwykle ważne są dla rolnika nieruchomości rolne które wchodzą w skład nieruchomości gruntowych. Nieruchomość rolna jeśli tak jest zaksięgowana może służyć tylko i wyłącznie pod uprawę roli i nie można sobie na niej wybudować żadnego budynku bez porozumienia z państwem a i jeśli takie porozumienie będzie miało miejsce to niesamowicie trudno jest przemianować nieruchomość rolną w nieruchomość gruntową pod budowę domu czy innych budynków. Z nieruchomości rolnej, posiadający takową nieruchomość także musi opłacać podatki aczkolwiek rolnicy bardzo często dostają wiele dotacji  z Unii Europejskiej na rozwój gospodarstwa rolnego, także niekiedy jest tak że dochód z roli jest naprawdę dość spory a rolnicy pomimo ogólnej charakterystyki grupy, są dosyć majętni.

Dzielżan

Dzielżan jesienny należy do najwyższych gatunków tej ładnie kwitnącej rośliny, bo osiąga wysokość do 2 m. Istnieją też w ramach tego gatunku odmiany niższe, o wysokości 60 cm. Są to rośliny o łodygach sztywnych, wzniesionych, liściach skręcioległych, całobrzegich lub ząbkowanych, zbiegających się, koszyczkach kwiatowych osadzonych pojedynczo lub zebranych w baldacho-groniaste wiechy. Kwiaty brzeżne języczkowe, trójwrębne, żółte lub brunatnopurpurowe. Kwiaty rurkowe purpurowobrunatne. Dzielżan można rozmnażać wiosną przez podział lub z sadzonek albo siejąc w kwietniu – maju do zimnego inspektu. Rośnie dobrze na glebie piaszczysto-gliniasto-próchnicznej, na stanowisku możliwie wilgotnym i słonecznym. Dzielżany, zwłaszcza wysokie, można sadzić przy ogrodzeniach, a także na rabatach bylinowych. Doskonale nadają się na kwiat cięty. Dzielżan jesienny ma koszyczki kwiatowe o średnicy 3-5 cm, kwiaty języczkowe długości 5 cm, barwy żółtej lub dwu- barwne – czerwono-brunatne, kwiaty rurkowe żółte. Kwitnie lipiec – październik. Z odmian tego gatunku ciekawsze są: Grandicephalum – wys. 100 cm, kwiaty języczkowe – żółte, rurkowe – brązowe, kwitnie w lipcu i sierpniu; Pumilum magnificum – wys. 60-70 cm, kwiaty ciemnożółte, kwitnie czerwiec – lipiec. Najniższy jest gatunek HeJenium hopesii – dzielżan Hoopesa o wysokości 40-50 cm. Ma łodygi rozgałęzione, w młodości owłosione, gęsto ulistnione, z jednym lub kilkoma koszyczkami, liście dość długie, podługowato-lancetowate, dolne – łopatkowate. Kwiaty języczkowe o długości do 3 cm, barny żółtej, kwiaty rurkowe też żółte. Kwitnie maj – czerwiec. Sadzi się go w rozstawie 40 x 50 cm.

Rozmnażanie leszczyny

Leszczynę najłatwiej rozmnożyć z nasion, chociaż odmiany szlachetne, aby nie straciły na wartości, lepiej rozmnożyć przez odkłady. Orzechy należy wysiewać zaraz po zbiorze. Rozmnażanie „przez odkłady” polega na obsypywaniu pędów ziemią, w celu zmuszenia Ich do wytworzenia korzeni przybyszowych. Ukorzenione pędy odcinamy od rośliny matecznej, uzyskując w ten sposób sadzonki. Można też silne, jednoroczne pędy, wyrosłe z rośliny matecznej, przygiąć do ziemi i rozłożyć, przytwierdzając do niej szpilkami z drutu, a następnie przykryć je warstwą ziemi grubości 2-3 cm. W miarę jak pędy, które wybiły, wydłużają się, obsypuje się ich nasady ziemią, aż wysokość przykrycia wyniesie 15-20 cm. Późną jesienią rozgarnia się przykrycie i odcina gałązkę wraz z ukorzenionymi pędami bocznymi. Następnie tnie się ją na kawałki tak, aby porozdzielać ukorzenione pędy boczne. Nie ukorzenione gałązki pozostawia się na następny rok do ukorzenienia. Orzechy laskowe posiadają w swym jądrze dużo tłuszczu (ponad 50% suchej masy). Tłuszcz ten swym składem jest najbardziej zbliżony do oliwy. Poza tym jądra orzecha laskowego zawierają około 16% białka oraz około 7% węglowodanów. Są one również bogate w sole mineralne, wapń i fosfor, którego zawartość dochodzi do 2%. Orzechy laskowe zawierają też dość dużo witamin, zwłaszcza witaminy C oraz z grupy B i A. Dlatego zaleca się je do konsumpcji dzieciom, ludziom wyczerpanym nerwowo, a także ludziom pracującym intensywnie umysłowo.

Leszczyna

W lasach rośnie dziko leszczyna pospolita, od której pochodzi kilka odmian uprawnych. Jest to krzew, natomiast gatunkiem drzewiastym jest leszczyna turecka, sadzi się ją w parkach lub stosuje jako podkładkę dla wyprowadzenia leszczyny szlachetnej jako drzewa. Odmiany uprawne pochodzą od leszczyny pospolitej oraz leszczyny pontyjskiej i leszczyny długookrywowej, zwanej też lambertowską lub lombardzką. Mamy obecnie wiele odmian wyhodowanych przez człowieka. Odmiany leszczyny dzieli się na cztery grupy: Lambertówki, Zellerówki, mieszańce Lambertówek z Zellerówkami i mieszańce Zellerówek z Lambertówkami z przewagą cech tych pierwszych. Orzechy Lambertówek są kształtu walcowatego, otoczone ściśle rurkowatą okrywą, znacznie dłuższą od orzecha. Grupa Zellerówek wykształca orzechy kuliste lub kulisto- wydłużone z okrywą różną, ale nie rurkowatą. Okrywa owocowa odznacza się głębokimi wcięciami, a dojrzałe orzechy łatwiej wypadają z okrywy niż u Lambertówek. Mieszańce Zellerówek z Lambertówkami wykazują wyraźną przewagę Zellerówek. W okresie dojrzewania okrywa odwija się i orzech bardzo łatwo odpada. Dla ogrodów działkowych i przydomowych polecane są trzy odmiany: Barceloński-Kataloński, Olbrzym z Halle i Gubeński. Leszczynę zaliczamy do krzewów i zwykle się ją uprawia w formie krzaczastej.

Sadzenie winorośli

Winorośl można sadzić wiosną. Sadząc krzewy, kopiemy dołek o szerokości 50-60 cm i głębokości przewyższającej nieco długość sadzonki. Na spód dajemy żyzną ziemię – górną warstwę zdjętą w trakcie kopania dołka. Na glebach ubogich ziemię w dołkach zaprawiamy kompostem i nawozami mineralnymi. Przed wysadzeniem obcinamy uszkodzone i połamane korzenie i w miarę potrzeby skracamy system korzeniowy do 15-20 cm, aby korzenie się nie zawijały, gdy wsadzamy sadzonkę do przygotowanego dołka. Dobrze jest tak przygotowane sadzonki zanurzyć na noc w wodzie. W trakcie sadzenia na dnie dołka usypuje się kopczyk, na którym rozmieszcza się korzenie sadzonki. Następnie dołek stopniowo zasypujemy, zaczynając na spód sypać żyzną ziemię, przynajmniej do 1/3 głębokości dołka. Po napełnieniu dołka ziemię lekko udeptujemy i posadzoną roślinkę obficie podlewamy wodą – jedno wiadro na dołek. Po wsiąknięciu wody dołek zasypujemy ziemią, a nad sadzonką usypujemy kopczyk wysokości 5-8 cm, który po 15-20 dniach od wysadzenia ostrożnie rozgarniamy, ponieważ zwykle w tym czasie oczka zaczynają się rozwijać, a nabrzmiałe pączki są bardzo delikatne i kruche. W pierwszym roku po posadzeniu staramy się otrzymać jak najwięcej silnych pędów. Podczas lata trzeba winorośl opryskiwać cieczą grzybobójczą, chroniąc ją przed mączniakiem rzekomym winorośli.